YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/13932
KARAR NO : 2019/17298
KARAR TARİHİ : 30.09.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Dairemizin 13.05.2019 tarih ve 2019/2332 Esas, 2019/10310 Karar sayılı onama ilamına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 11.09.2019 tarih KD- 2019/73619 sayılı itiraznamesi ile; sanık … hakkında şartlar oluşmadığı halde mükerrirlik hükümleri uygulanması gerekçesi ile onama kararının kaldırılması talep edilerek dosyanın itirazen incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi üzerine yapılan incelemede;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Yerinde görülen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının KABULÜNE,
2) Dairemizin 13.05.2019 tarih ve 2019/2332 Esas, 2019/10310 Karar sayılı kararı ile verilen sanık … hakkında verilen onama kararlarının KALDIRILMASINA,
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Diğer temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden reddine, ancak;
Adli sicil kaydında tekerrüre esas başkaca sabıkası bulunmayan sanık hakkında; adli sicil kaydında yer alan ve mahkemece tekerrüre esas olduğu kabul edilen İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 13/03/2008 tarih ve 2007/298 Esas, 2008/77 Karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK’nin 81. ve 35/2. maddelerinden verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyet kararının 06.02.2010 tarihinde yerine getirildiği bu tarihinden itibaren 3 yıl geçtikten sonra 11.09.2013 tarihinde sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında,
TCK’nin 58/2-b maddesi uyarınca bu ilamın tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenlerden dolayı 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkralarından sanık hakkında TCK’nin 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan 16. ve 17. paragrafların hükümden çıkartılması suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.09. 2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.