Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2019/17625 E. 2020/1320 K. 21.01.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/17625
KARAR NO : 2020/1320
KARAR TARİHİ : 21.01.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması
HÜKÜMLER : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1)Sanık hakkında mağdurlar … ve Yeter’e karşı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Hükmolunan adli para cezalarının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2)Sanık hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
a)Olay günü sanık ile mağdurlar arasında çıkan tartışmada, mağdurların sanığın evine giderek sanığın evine doğru taş attıkları, atılan taşların sanığa ait aracın kaportasına zarar vermesi üzerine sanığında evinde bulunan ruhsatlı av tüfeği ile havaya doğru iki defa ateş ettiği olayda, TCK’nin 106/2-a maddesindeki silahla tehdit ile genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarını oluşturacağı gözetilerek, TCK’nin 44. maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren silahla tehdit suçundan mahkumiyetine kararı verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ve yasal olmayan hukuki nitelendirme ile TCK’nin 170/1-c maddesindeki genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,
b)Sanığın savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişimi üzerinde durularak bu husus nedeniyle sanık yararına 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkın dikkate alınmasına, 21.01.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.