Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2019/7484 E. 2019/15413 K. 09.09.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/7484
KARAR NO : 2019/15413
KARAR TARİHİ : 09.09.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Suçun mağduru olan yaşı küçük …’un soruşturma aşamasında sanıktan şikayetçi olduğunu belirtmesine rağmen, CMK’nin 233. maddesi uyarınca duruşmaya usulüne uygun olarak çağrılıp, kendisine vekil atanmak suretiyle mağdura tanınan hak ve yetkiler okunup mağdur sıfatı ile beyanı alınmadan yargılamaya devamla hüküm tesisi,
2) Sanığın temyiz dilekçesi ekinde sunduğu… Devlet Hastanesince tanzim olunan 10.10.2014 tarihli belge ile hafif düzeyde mental retarasyon tanısı ile yüzde 57 oranında engelli olduğunun bildirilmesi karşısında, sanığın suç tarihinde 5237 sayılı TCK’nin 32. maddesi kapsamında akıl hastası olup olmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden sağlık kurulu raporu aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
3) Sanığın aşamalarda değişmeyen savunmalarında mağdur …’in kardeşini dövmesi üzerine konuşmak için evlerine gittiklerini, önce mağdur …’in kendisine vurduğunu, sanığın aldırılan raporunda yaralandığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK’nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin makul oranda uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
4) ) Sanığın tekerrüre esas alınan Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.04.2011 tarihli ve 2010/214 Esas, 2011/87 Karar sayılı mahkumiyet kararında, sanığın suç tarihi itibariyle 18 yaşını doldurmamış olduğu, bu nedenle 5237 sayılı TCK’nin 58/5. maddesi gereğince söz konusu ilamın tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,
5) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09.09.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.