Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2019/8931 E. 2019/15661 K. 11.09.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/8931
KARAR NO : 2019/15661
KARAR TARİHİ : 11.09.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık her ne kadar aşamalarda atılı suçu işlemediğini savunmuşsa da; sanığa iftira etmesi için bir neden bulunmayan mağdurun olayın hemen akabinde kolluk tarafından alınan beyanlarında suç tarihinde eğlenmek maksadıyla içkili bir gazinoya gittiğini, gazinoda çalışan kadınlardan birini yanına çağırdığını, biraz sohbet ettikten sonra gazinodan ayrıldığını, evine gitmek üzere seyir halinde iken kullandıkları bir otomobil ile aracının önünü kesen ve kendilerini gazinoda gördüğü iki kişiden biri olan sanığın elinde bulunan bir bıçakla kendisine saldırdığını, kendisi bıçağı tutarak engel olmak istese de sanığın tekrar hamle yaparak sırtının sol yanından kendisini bıçakladığını, hakkında verilen beraat kararı kesinleşen diğer sanık Ersan’ın ise bu sırada müdahale ederek sanığın kendisine daha fazla zarar vermesini engellediğini beyan etmesi, mağdurun beyanlarının Çivril Devlet Hastanesince tanzim olunan 20.11.2013 tarih ve 66492 no. lu adli raporunda yer verilen “sağ elde 4 cm kesi” ve “sol skapula bölgesinde yaklaşık 4-5 cm ebatlarında kesi ve hematom” bulguları ile doğrulanması ve Pamukkale Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığının 20.03.2014 tarih ve 236 sayılı raporu ile sol hemitoraksa ve sol akciğer alt lobda hasara neden olan kesici delici alet yaralanmasına bağlı yaralanmasının mağdurun yaşamsal tehlike geçirmesine neden olduğunun bildirilmiş olması karşısında, sanığın yargılama konusu suçtan mahkumiyeti yerine, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11.09.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.