YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/932
KARAR NO : 2019/7960
KARAR TARİHİ : 11.04.2019

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Müşteki …’ın soruşturma aşamasında sanıktan şikayetçi olduğunu beyan ettiği, müşteki vekilinin hükmü aleyhe temyiz ederek katılma iradesini göstermiş olduğunun tespiti ile kasten yaralama suçu nedeniyle suçtan zarar görme ihtimali bulunan müştekinin 5271 sayılı CMK’nin 237/2 ve 260. maddesi uyarınca davaya katılan, vekilinin katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) Sanığın, sol meme altından bıçakladığı katılanı, Kartal Adli Tıp Şubesinin 18.07.2014 tarihli raporuna göre, ”delici aletle kalbe nafiz olan sol ventrikül anterior duvarda 1×1 cm’lik laserasyon tespit edilmesi üzerine primer tamir edildiği, göğüs tüpü mediastene yerleştirildiği, sternumun cilt altı ve cilt usule uygun olarak kapatılmasına bağlı olarak hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı olayda, kardiyak yaralanma nedeniyle acil ameliyata alınan katılanın kalp operasyonu uygulandıktan sonra hayati tehlikesinin atlatıldığı anlaşılmakla; kullanılan aletin niteliği, hedef alınan vücut bölgesi ve yaralanmanın niteliği birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, sanık hakkında öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması gerekirken; suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten yaralama suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,
2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.