YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/9615
KARAR NO : 2019/18239
KARAR TARİHİ : 10.10.2019
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık hakkında katılana karşı “Hakaret” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca hüküm kesin nitelikte bulunduğundan sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
2) Sanık hakkında katılana karşı “Tehdit” ve “Kasten Yaralama” suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
a) Tanığı bulunmayan olayda, yargılama konusu eylemlere ilişkin kısmi ikrarı bulunan sanığın her aşamada katılanı tehdit etmediğine yönelik istikrarlı savunması karşısında, sanığın üzerine atılı tehdit suçunu işlediğine ilişkin katılanın soyut iddiası dışında mahkumiyete yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde ve yetersiz gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi,
b) Kasten yaralama suçundan kurulan hükme ilişkin, adli tıp kriterleri açısından kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1) ila ağır (6) derece şeklinde sınıflandırılması ve 5237 sayılı TCK’nin 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisine göre cezanın en fazla (1/2) oranında artırılmasının öngörülmüş olması karşısında, katılan hakkında düzenlenen adli raporda vücudundaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin orta (2.) derece olduğunun belirtilmesine rağmen, sanık hakkında TCK’nin 86/1. maddesine gore belirlenen temel cezada, aynı Kanun’un 87/3. maddesi gereği, TCK’nin 3. maddesinde yer alan cezada orantılılık ilkesine aykırı olacak şekilde, (2/7) oranında artırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini,
Kabule göre de;
c) Sanık hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken TCK’nin 86/1. maddesine göre belirlenen “1 yıl 6 ay” hapis cezası üzerinden, aynı Kanun’un 87/3. maddesi gereği (2/7) oranında arttırım yapıldığında belirlenmesi gereken ceza miktarı “1 yıl 11 ay 4 gün” hapis cezası iken hesap hatası neticesinde “1 yıl 5 ay 4 gün” hapis cezasına hükmedilmesi; yine bu miktar üzerinden TCK’nin 62. maddesi gereği (1/6) oranında takdiri indirim sebebi uygulandığında belirlenmesi gereken ceza miktarı “1 yıl 7 ay 8 gün” hapis cezası iken hesaplama hatası neticesinde “1 yıl 2 ay 8 gün” hapis cezasına hükmedilmesi,
d) Kasten yaralama suçundan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni neticesi olarak hükmedilen hak yoksunluklarına ilişkin, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca kısmen istem gibi BOZULMASINA; CMUK’un 326/son maddesi gereğince sanığın sonuç ceza miktarı açısından kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 10.10.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.