YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/10257
KARAR NO : 2020/15476
KARAR TARİHİ : 04.11.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Olay günü sanığın, kardeşi mağdur … ve yeğeni …’in kardeşleri ile müşterek mülkiyetlerinde olan tarlaya, hisseler taksim olunmadan kepçe getirmek suretiyle ev yapmaya başladığını görmesi üzerine, mağdur … ile tartıştığı, bu tartışmaya mağdur …’in de müdahil olması üzerine, sanığın silahtan sayılan dirgen ile mağdur …’in sol göğüs kısmına iki kez vurduğu ve mağdur …’in Van Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 19.09.2014 tarihli raporuna göre kalp tanponadına sebebiyet veren yaralanması ile yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olacak şekilde kasten yaralandığının iddia edildiği olayda; sanığın hedef aldığı vücut bölgesi, yara yeri ve niteliği, kullanılan aletin elverişliliği birlikte değerlendirildiğinde, sanığın mağdur …’e yönelik eyleminin “öldürmeye teşebbüs” suçunun unsurlarını oluşturması ihtimali nedeniyle, delillerin takdir ve değerlendirmesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,
2) Sanığın tekerrüre esas kabul edilen Patnos Asliye Ceza Mahkemesinin 31.07.2009 tarih ve 2007/419 Esas, 2009/594 Karar sayılı ilamındaki hakkı olmayan yere tecavüz suçundan verilen erteli 5 ay hapis cezasının ve 500 TL adli para cezasının kesinleşme tarihinin 10.09.2009 olduğu, belirlenen 1 yıllık denetim süresinden sonra cezanın 10.09.2010 tarihinde infaz edilmiş sayılacağı, bu kapsamda anılan kararın ceza miktarı da nazara alındığında tekerrüre esas alınacağı sürenin 10.09.2013 tarihinde sona ereceği, yargılamaya konu suç tarihinin ise 07.07.2014 olması ve sanığın adli sicil kaydında başka tekerrüre esas mahkumiyetinin bulunmaması karşısında, sanık hakkında tekerrrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu nedenlerden dolayı 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, sanık hakkında mağdur …’e yönelik kurulan hükümde, CMUK 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 04.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.