YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/10284
KARAR NO : 2020/15072
KARAR TARİHİ : 02.11.2020
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyete dair
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Tekerrüre esas mahkumiyet hükmü bulunan sanığın cezasının 5237 sayılı TCK’nin 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
1) Müşteki … hakkında Bursa Adli Tıp Şube Müdürlüğünce tanzim edilen 15.01.2016 tarih ve 2016/561 sayılı adli raporda; müştekinin yaralanmasının yaşamını tehlikeye soktuğu tespiti yapılması karşısında, 5237 sayılı TCK’nin 87/1-son maddesi uyarınca “TCK’nin 86/3-e maddesine giren hallerde TCK’nin 86/1 ve 86/3-e maddeleri uyarınca verilecek cezanın, 5 yıldan az olamayacağı” hükmü gereğince, sanığın TCK’nin 6/1-f maddesi uyarınca silahtan sayılan sopa ile müştekiyi hayati tehlikeye sebebiyet verecek şekilde kasten yaralama eylemi nedeniyle, TCK’nin 87/1-d,son maddesi uyarınca sanığa ek savunma da verilmesi suretiyle, TCK’nin 86/1 ve 86/3-e maddeleri uyarınca verilen cezasının TCK’nin 87/1-d maddesi uyarınca bir kat artırılmasından sonra, TCK’nin 87/1-son maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezasına çıkartılmasına karar verilmesi gerekirken, yanılgıya düşülerek yazılı şekilde sanığa eksik ceza tayini,
2) Müşteki …’un yanında temyiz dışı mağdur … ile birlikte Serkan’ın oğluna ait bisikletin çalınması sebebiyle, sanık …’in bisikleti almış olabileceğini düşünerek sanığın evinin önüne geldikleri ve burada çıkan tartışma sırasında sanığın müşteki İzzet’i sopa ile hayati tehlike geçirecek nitelikte yaraladığı ve temyiz dışı mağdur …’ın kollukta 01.05.2015 tarihli ifadesinde; Jandarma Komutanlığı görevlileri ile yapmış olduğu görüşmede sanığın bisiklet hırsızlığı ile bir ilgisinin bulunmadığını, olay şüphelisinin başkası olduğunu öğrendiğini de beyan ettiği olayda, haksız tahrik nedeniyle sanığın cezasında TCK’nin 29. maddesi uyarınca indirim yapılması gerekip gerekmediğinin tartışmasız bırakılması,
3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
4) Kabule göre, sanığın TCK’nin 86/1. maddesi uyarınca “1 yıl 6 ay hapis cezası” olarak belirlenen temel cezasının TCK’nin 86/3-e maddesi uyarınca yarı oranında artırımı sırasında “1 yıl 15 ay hapis cezası” ile cezalandırılması yerine “2 yıl 3 ay hapis cezası” ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle sanığa fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle, 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 02.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.