YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/10583
KARAR NO : 2020/12580
KARAR TARİHİ : 05.10.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
İddianamede sanığın emanetin 2015/86 sırasında kayıtlı olan 6136 sayılı Kanun’a göre yasak niteliği haiz yarı otomatik tabanca ile atılı suçu işlediği belirtildiği halde, sanık hakkında 6136 sayılı Kanun’un 13/1. maddesi gereğince dava açılmamış ise de; bu eksikliğin giderilmesi için dava zamanaşımı süresince Mahkemesi tarafından ilgili Cumhuriyet Başsavcılığı’na ihbar edilebileceği görülerek yapılan incelemede;
Kemik kırığına neden olan yaralama eyleminde; meydana gelen kırığın hayat fonksiyonlarına etkisinin ağır (5.) derecede olduğu ve Mahkemece kırık nedeniyle (1/2) oranında artırım yapıldığı anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK’nin 87/3. maddesine göre kırığın hayat fonksiyonlarını etkileme derecesi dikkate alındığında artırım oranının (1/2) olarak takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamenin (1) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
1) Sanığın suçlamayı kabul etmediği, dolayısıyla olayın oluş şekline ilişkin bir anlatımının olmadığı, babası olan tanık …’ın soruşturma aşamasındaki beyanı ile mağdurun aşamalardaki beyanları dikkate alındığında, mağdurun hangi hareket ya da hareketlerinin haksız tahrik oluşturduğunun karar yerinde gösterilip tartışılmadan sanığın eylemini mağdurdan kaynaklanan haksız bir hareketin elemi ve şiddeti altında işlediğinden bahisle TCK’nin 29. maddesi uygulanarak sanığın cezasından (2/3) oranında indirim yapılması,
2) Sanık hakkında hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği halde, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağına karar verilmeyerek TCK’nin 58/7. maddesine muhalefet edilmesi,
3) Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve E.2014/140 – K.2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 05/10/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.