YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/10813
KARAR NO : 2020/15073
KARAR TARİHİ : 02.11.2020
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakılması, kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyetlere dair
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık … hakkında hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakılması suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün sanık … müdafiine 09.02.2016 tarihinde tarihinde tebliğ edildiği, sanık müdafiinin 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi uyarınca halen yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 07.04.2016 tarihinde temyiz ettiği, ayrıca sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının türü ve miktarı itibariyle verilen hükmün, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’a eklenen geçici 2. madde gereğince kesin nitelikte olup temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz talebinin 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
2) Sanıklar … ve … haklarında kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;
Yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün katılan … vekiline 09.02.2016 tarihinde tarihinde tebliğ edildiği, katılan vekilinin 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi uyarınca halen yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 07.04.2016 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, katılan vekilinin kanuni süresinden sonra vaki temyiz talebinin, CMUK’un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
3) Sanıklar … ve … haklarında kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafiilerinin temyiz talebinin incelenmesinde;
a) Katılan …’un kollukta; olay sırasında Neşat’ın elindeki silahla üzerine doğru geldiğini, Neşat’ı itekleyerek elindeki silahı aldığını, o sırada ismini bilmediği bir şahsın gelerek kendisini darp ettiğini, bayan bir şahsın araya girmeye çalıştığını, diğer şahısların olayı seyredip ayırmadıklarını beyan etmesine rağmen, Cumhuriyet savcılığında; sanık … ve diğer üç erkek şahıs ile aralarında boğuşma olduğunu, bu şahısların kendisine vurduğunu, diğer üç şahsı tanımadığını ve teşhis dahi edemeyeceğini beyan etmesi karşısında, katılanın beyanları arasında açık bir çelişkinin bulunduğu görüldüğünden, olaya ilişkin tutanak içerikleri, olayın meydana geldiği zaman dilimi ve sair dosya içeriğine göre katılanın beyanları arasındaki çelişki giderilmeden ve sanık savunmalarına göre katılanın beyanlarına hangi gerekçe ile üstünlük tanındığı açıklanmadan, yazılı şekilde yetersiz gerekçe ile mahkumiyet hükümleri verilmesi,
Kabule göre;
b) Katılan … hakkında Karacabey Devlet Hastanesince tanzim edilen 06.11.2013 tarihli adli raporda; “Burun üstünde ekimoz, kesi ve sol göz altında kesi olduğu, burunda fraktür tespit edildiği” belirtilmiş olup, katılan hakkında Bursa Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 28.05.2014 tarihli adli raporun evrak üzerinden yapılan inceleme sonrasında tanzim edildiği ve bu raporda; “Nazal kemikteki açık lineer kırığın hayat fonksiyonlarını orta (2) etkileyecek nitelikte olduğunun” belirtildiği, ancak meydana gelen nazal kemik kırığı ve yüzündeki kesiler nedeniyle katılanın yaralanmasının yüzünde sabit iz oluşturup oluşturmadığı yönünde bir inceleme yapılmadığı görüldüğünden, tüm tedavi evrakları, mevcut raporları varsa grafileri ile birlikte katılanın en yakın Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek yüz bölgesinde tespit edilen yaralanmasının yüzünde sabit ize neden olup olmadığı ve 5237 sayılı TCK’nin 86 ve 87. maddelerinde belirtilen ölçütlere göre yaralanmasının niteliği konusunda duraksamaya yer vermeyecek nitelikte rapor aldırılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenlerle, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış haklarının dikkate alınmasına, 02.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.