YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/10825
KARAR NO : 2020/16630
KARAR TARİHİ : 17.11.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz sebeplerinin yapılan incelemesinde;
Sanık hakkında kurulan hükmü 20.06.2016 havale tarihli dilekçesi ile temyiz ettiği, mahkeme tarafından 22.06.2016 tarihli ek karar ile hükmolunan adli para cezasının miktarı bakımından kesin nitelikte bulunduğundan temyiz talebinin reddine karar verildiği ve bu kararın sanığa tebliğ edildiği, ancak ek karara yönelik bir temyiz talebinin bulunmadığı anlaşılmakla temyizen incelenecek bir hüküm bulunmadığından dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
2) Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz sebeplerinin yapılan incelemesinde;
a) Mahkeme tarafından kasten yaralama suçundan kurulan hükümde sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği halde, kesin adli para cezasına hükmedildiği için temyizen incelenmeyen mala zarar verme suçundan kurulan hükümde sanık lehine TCK’nin 62. maddesinin uygulanmasına karar verilerek çelişkiye neden olunması,
b) Katılanın suç tarihinde 69 yaşında olması nedeniyle, suç tarihinde beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda olup olmadığı belirlenerek sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK’nin 86/3-b maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
c) Sanığın yüzde sabit iz oluşturan kasten yaralama eylemini orakla işlediği nedenle 5237 sayılı TCK’nin 87/1-son cümlesi gereğince cezasının 5 yıl hapis cezası olarak belirlendiği D-4 numaralı hüküm fıkrasında, eylemin TCK’nin 86/3-e. maddesi kapsamında kaldığı belirtilirken kanun maddesinin TCK’nin 86/1-e. şeklinde hatalı gösterilmesi,

d) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi gereğince sonuç ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 17.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.