Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2020/11073 E. 2020/9273 K. 13.07.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/11073
KARAR NO : 2020/9273
KARAR TARİHİ : 13.07.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık … hakkında mağdur … …’e yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/3, 29, 62, 51/1-3. maddeleri uyarınca verilen erteli “4 ay 1 gün” hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün, Dairemizin 15.10.2018 tarih, 2017/20852 Esas ve 2018/15179 Karar sayılı ilamı ile düzeltilerek onanmasına karar verilerek kesinleştiği anlaşılmakla, bozma sonrası sanık … hakkında mağdur … …’e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün, hukuken yok hükmünde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
1) Sanık hakkında mağdurlar …, … ve …’e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Bozma sonrası, hükmolunan adli para cezalarının tür ve miktarı itibarıyla, hapis cezasından çevrilen adli para cezaları hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen 3.000 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmü;
a) 6217 sayılı Kanun’un 23. maddesi ile değişik CMK’nin 272/3-a maddesi gereğince kesin olduğu,
b) 6723 sayılı Kanun’la 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesinde yapılan değişiklik gereğince, İstinaf Mahkemelerinin yürürlüğe girdiği 20.07.2016 tarihinden önce Yargıtay tarafından bozulan kararlarda, bu kararlar kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK’un 305 ila 326. maddelerinin halen yürürlükte olması dikkate alınarak, verilen adli para cezasının CMUK’un 305/1. maddesi gereğince de kesin olduğu belirlendiğinden,
Sanık müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince, yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
2) Sanık hakkında mağdur …’e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
a) Sanığın, mağduru hem kemik kırığına, hem de yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olacak şekilde kasten yaraladığı olayda; birden fazla nitelikli halin (TCK’nin 87/3 ve 87/1-d maddeleri) ihlali ile atılı suçu işleyen sanık hakkında, meydana gelen zararın ağırlığı ve 5237 sayılı TCK’nin 3. maddesinde belirtilen cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak, TCK’nin 86/1. maddesi gereğince temel cezaya hükmedilirken hakkaniyete uygun ve sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,
b) Bozma ilamı öncesi sanık hakkında neticeten TCK’nin 51. maddesi uyarınca erteli “1 yıl 15 gün” hapis cezasına hükmedildiği, bu hükmün sadece sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi ve sanık aleyhine temyiz bulunmaması karşısında, ceza miktarının ve erteleme hükümlerinin sanık lehine 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeksizin, bozma üzerine verilen kararda sanık hakkında neticeten “3 yıl 1 ay 15 gün” hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,
Kabule göre de;
c) Sanığın TCK’nin 86/1. maddesi uyarınca belirlenen “1 yıl 6 ay” hapis cezasının, TCK’nin 86/3-e maddesi uyarınca (1/2) oranında artırılması sırasında, hesap hatası yapılarak “1 yıl 15 ay” hapis cezası yerine “2 yıl 3 ay” hapis cezasına, TCK’nin 87/1-d maddesi uyarınca bir kat artırım uygulanması sırasında “2 yıl 30 ay” hapis cezası yerine “4 yıl 6 ay” hapis cezasına hükmedilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerden dolayı 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 13.07.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.