YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/11140
KARAR NO : 2020/15314
KARAR TARİHİ : 03.11.2020

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
1) Sanık ile katılanın aynı iş yerinde işçi olarak çalıştıkları, olay günü plastik enjeksiyon makinasının başında hangisinin çalışacağı hususunda anlaşmazlığa düştükleri ve bu nedenle yaşanan kavga sırasında, sanığın plastik çapakları temizlemek için kullandığı bıçak ile katılanı göğüs bölgesinden, sağ ventrikül ön duvarında 2 cm boyutunda kalbe nafiz şekilde ve yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olacak derecede yaraladığı, tanık … ile diğer çalışanların araya girerek tarafları ayırdıkları olayda; sanık tarafından suçta kullanılan aletin niteliği, hedef alınan vücut bölgesi, katılanda meydana gelen yaranın yeri ve niteliği ile araya girenlerin engellemesi nedeniyle eylemine devam edemediği anlaşılan sanığın ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu halde, kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması yerine silahla hayati tehlike geçirecek şekilde kasten yaralama suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,
2) Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas olduğu kabul edilen Büyükçekmece 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/11/2014 tarih, 2014/1271 Esas ve 2014/1375 Karar sayılı ilamı ile hükmolunan 3.000 TL adli para cezasının karar tarihi itibariyle kesin nitelikte olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı ve sanığın adli sicil kaydına konu tekerrüre esas olabilecek başka ilamının da bulunmadığı gözetilmeksizin mükerrir kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.