YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/11633
KARAR NO : 2020/16148
KARAR TARİHİ : 11.11.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Mağdurlar … ve Züleyha’yı kasten yaralama suçundan hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanığın, denetim süresi içinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 231/11. maddesi uyarınca hakkındaki hükmün açıklanması sırasında; Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Hadjianastassiou/Yunanistan, 16.12.1992; Van de Hurk/Hollanda, 19.04.1994; Hiro Balani/İspanya 09.12.1994; Ruiz Torija/İspanya, 09.12.1994) kararlarında, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 141/3. maddesinde, 5271 sayılı CMK’nin 34, 230 ve 289. maddeleri ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05/05/2015 tarih ve 2014/145 Esas sayılı kararında belirtildiği üzere, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtayın bu işlevini yerine getirebilmesi için, sonuca etkili tüm argümanların, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken bu ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,
2) Sanık hakkında mağdur …’ya karşı silahla yaralama suçu nedeni ile verilen hüküm yönünden, mağdur …’nın aşamalardaki beyanlarında arkadaşları ile kafede oturdukları sırada içinde sanığın da olduğu 5-6 kişinin arkadaşları ile kavga etmeye başladığı, kavga esnasında kim olduğunu bilmediği ve eşgalini tarif edemediği birinin kendisini ittirmesi üzerine yerde bulunan camların üstüne düştüğü ve raporunda belirtilen kesilerin bu şekilde meydana geldiğini beyan etmesine göre, sanığın mağduru silahla ne şekilde yaraladığı gerekçede tartışılmadan yazılı şekilde silahla kasten yaralamadan hüküm kurulması,

3) Oluşa ve mahkemenin kabulüne göre, sanığın mağdurlara karşı eylemleri silahla yaralama olarak kabul edilmiş olmasına rağmen, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/3-e maddesi yerine TCK’nin 86/3-c maddesi ile hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.