YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/11961
KARAR NO : 2020/17776
KARAR TARİHİ : 01.12.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) 5271 sayılı CMK’nin 196/2. maddesine göre, alt sınırı beş yıldan az olmayan cezayı gerektiren 5237 sayılı TCK’nin 86/1-3-e, 87/1-d-son maddelerinde düzenlenen suçtan yargılanan sanığın mutlaka duruşmaya çağrılıp veya SEGBİS aracılığıyla dinlenmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde yakalama emrine istinaden istinabe suretiyle elde edilen savunması ile yetinilip hüküm kurulması,
2) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas ve 2017/247 sayılı kararında belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK’nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No: 25444/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No: 29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) kararlarında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve CMK’nin 226. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,
3) Sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nin 87/1-d-son. uyarınca 5 yıl hapis cezasına hükmolunurken sanığın isim bilgisi olarak dosya ile ilgisi bulunmayan …’in yazılması,
4) Sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nin 86/1-3-e. maddeleri uygulanarak verilen 3 yıl hapis cezasının TCK’nin 87/1-d. maddesi gereğince bir kat artırılması ile ”6 yıl” hapis cezasına hükmolunması gerekirken, doğrudan 87/1-d-son uygulanıp hesap hatası yapılarak “5 yıl” hapis cezasına karar verilmesi, devamında TCK’nin 29. maddesi gereği (1/4) oranında indirim yapılarak sonuç cezanın “4 yıl 6 ay” hapis cezası yerine “3 yıl 9 ay” hapis cezası olarak tespit edilmesi suretiyle eksik ceza tayini,
5) Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve sanık müdafinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi gereğince sonuç ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 01.12.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.