Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2020/12148 E. 2020/18998 K. 15.12.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/12148
KARAR NO : 2020/18998
KARAR TARİHİ : 15.12.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1)Suça sürüklenen çocuk hakkında mağdur …’a yönelik basit kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
a)24.10.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nin 253. maddesine eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş olduğu ve suça sürüklenen çocuğa isnat edilen TCK’nin 86/2. maddesi kapsamındaki kasten silahla basit yaralama suçunun mağdurunun, TCK’nin 86/1. maddesi kapsamındaki silahla nitelikli kasten yaralama suçunun mağdurundan farklı olması nedeniyle, uzlaştırmanın mümkün olduğu anlaşılmakla, mağdur … ile suça sürüklenen çocuk arasında 5271 sayılı CMK’nin 253. ve 254. maddeleri gereğince TCK’nin 86/2. maddesi kapsamındaki kasten silahla basit yaralama suçu ile ilgili olarak uzlaştırma işlemi yapılmasını teminen, dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,
b)Suça sürüklenen çocuk hakkında, mağdur …’a yönelik eylemi nedeniyle kurulan hükümde TCK’nin 61. maddesindeki usul ve sıra gözetilerek ayrıca CGK’nin 28.05.2013 tarih 2013/259 Esas ve 2013/273 Karar sayılı kararı gereğince TCK’nin 86/2. maddesi uyarınca temel hapis cezasının belirlenmesinin ardından sanığın cezasından TCK’nin 86/3-e maddesine göre artırım yapılması ve bundan sonra olası kast nedeniyle TCK’nin 21/2. maddesine göre indirim yapılması gerekirken, uygulama sırasının yanlış yapılması,
c) Hükme esas alınan raporda mağdur …’un yaralanmasının “basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olduğu” belirtildiği halde, sanık hakkında kurulan hükümde temel cezanın belirlenmesi sırasında 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi yerine TCK’nin 86/1. maddesinin yazılmaması, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA,
2) Suça sürüklenen çocuk hakkında mağdur … Zeybek’e yönelik nitelikli kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
a) Suça sürüklenen çocuğun eylemi neticesinde mağdur …’de birden fazla bıçak darbesi nedeniyle yaralanma meydana gelmiş olmasına rağmen, hükme esas alınan Manisa Adli Tıp Şube Müdürlüğünün raporunda, mağdurdaki yaralanmaların kaç adedinin hayati tehlikeye neden olduğunun belirtilmediği anlaşılmakla, mağdurun geçici ve kesin raporları ile tüm tedavi evrakları Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kuruluna gönderilerek, mağdurdaki her bir yaranın niteliği ve yaraların ayrı ayrı hayati tehlikeye neden olup olmadığı hususlarında ayrıntılı rapor alınarak sonucuna göre suç vasfının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz rapora dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,
b) Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/1 ve 86/3-e maddeleri uyarınca belirlenen “1 yıl 6 ay” hapis cezasının, TCK’nin 87/1-d maddesi uyarınca bir kat artırılmasıyla “2 yıl 12 ay” hapis cezası olarak belirlenmesinden sonra, aynı maddenin son fıkrası uyarınca “5 yıl” hapis cezasına hükmedilmesi yerine, denetime imkan vermeyecek şekilde TCK’nin 87/1-d-son maddesi uyarınca doğrudan “5 yıl” hapis cezası verilmesi suretiyle TCK’nin 61. maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15.12.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.