YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/12417
KARAR NO : 2020/16644
KARAR TARİHİ : 18.11.2020
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık … hakkında mağdur …’a, sanık … hakkında mağdur …’a ve sanık … hakkında mağdur …’a yönelik eylemleri nedeniyle “Kasten yaralama” suçundan cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasına ilişkin herhangi bir karar verilmemiş ise de bu hususta zamanaşımı süresince her zaman bir karar verilebileceği mümkün görülmüştür.
Sanık …’in yokluğunda verilen kararın tebliği için sanığın adresine doğrudan “MERNİS adresi” ibaresi düşülmek suretiyle çıkarılan ve Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi gereğince yapılan gerekçeli karar tebliği işleminin usulsüz olduğu anlaşılmakla, sanığın 10.06.2016 tarihli temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu değerlendirilerek, tebliğnamenin sanığın temyiz isteminin süresinden sonra olduğuna ilişkin ret düşüncesine iştirak edilmemiştir.
1) Mağdur sanık …’in sanıklar Turan ve Mustafa hakkındaki hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Mağdur …’un 23.10.2014 tarihli oturumda şikayetçi olmadığını bildirmesi ve yine talimatla beyanının alındığı 25.05.2015 tarihli duruşma itibariyle 15 yaşından büyük ve şahsa bağlı hakları kullanmaya ehil mağdur kızı …’un duruşmada şikayetçi olmadığını ve davaya katılmak
istemediğini beyan etmesi karşısında, mağdur …’un sanık … hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına ve sanık … hakkında mağdur …’u kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca istem gibi ayrı ayrı REDDİNE,
2) Sanıklar …, …, … ve … hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Hükmolunan adli para cezalarının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan sanıkların temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 18/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.