Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2020/12594 E. 2020/16582 K. 17.11.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/12594
KARAR NO : 2020/16582
KARAR TARİHİ : 17.11.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, 6136 sayılı Kanun’a aykırılık
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun’a aykırılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Sanık hakkında verilen hapis cezası yönünden kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2)Sanık hakkında mağdurlar … ve Ersin’e karşı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
a) Mağdurların aşamalardaki istikrarlı beyanları, olay tutanağı ve tüm dosya içeriğinden; olay tarihinde sanıkla mağdurlar arasında kavgaya dönüşen tartışmada, sanığın üzerinde taşıdığı ele geçirilemeyen tabancayla mağdur …’un bacaklarını hedef almak suretiyle ateş ettiği bu eylemi neticesinde mağdurun Eskişehir Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 28.01.2015 tarihli raporun göre ”…yaşamını tehlike sokmadığı, basit tıbbi müdahale ile giderilemez, hayat fonksiyonlarını (5) ağır derecede etkileyecek…” şekilde yaralanmasına neden olduğu, yine bu kavga sırasında sanığın mağdur …’in kafasına sandalye

ile vurarak yaraladığı, mağdur …’e ait olay sonrası alınan Eskişehir Yunus Emre Devlet Hastanesinin 17.11.2013 tarihli raporunda ”…sol temporal bölgede şişlik, yaşamını tehlikeye sokmadığı, basit tıbbi müdahale ile giderilebilir” şekilde yaralandığı söz konusu rapora göre ateşli silah yaralanmasına ilişkin bir bulgu ve tespite yer verilmediğinin anlaşılması karşısında sanığın sevk maddeleri gereği cezalandırılması yerine somut dosyada ki delilerle çelişen biçimde olası kastla yaralama suçlarından cezalandırılmak suretiyle hakkında eksik ceza tayini,
Kabule göre de;
b) Adli tıp kriterleri açısından kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1) ila ağır (6) derece şeklinde sınıflandırılması ve 5237 sayılı TCK’nin 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisine göre cezanın en fazla (1/2) oranında arttırılması öngörülmüş olması karşısında, mağdurun adli raporunda vücudundaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin (5.) derece olduğunun belirtilmesine rağmen, TCK’nin 3. maddesine göre cezada orantılılık ilkesine aykırı olarak sanığın cezasında (1/6) oranında arttırım yapılmak suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,
c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkın dikkate alınmasına, 17.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.