Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2020/12819 E. 2020/9102 K. 09.07.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/12819
KARAR NO : 2020/9102
KARAR TARİHİ : 09.07.2020

Kasten yaralama suçundan sanıklar … ve …’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/1, 86/3-c ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına dair Denizli 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.09.2019 tarihli ve 2018/502 Esas, 2019/606 Karar sayılı kararlarına karşı Adalet Bakanlığının 10.03.2020 tarihli ve 2019/21246 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.03.2020 tarihli ve 2020/35952 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, anılan Mahkemesince özel güvenlik görevlisi olan müşteki …’yi basit tıbbi müdahale ile giderilebilcek şekilde yaralamak suretiyle görevi yaptırmamak için direnme eylemleri nedeniyle sanıkların 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 265/1, 265/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca cezalandırılmalarına karar verilmesi karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 265/5. maddesinde yer alan “Bu suçun işlenmesi sırasında kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hâllerinin gerçekleşmesi durumunda, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır.” şeklindeki düzenleme nazara alındığında, yaralama eyleminin görevi yaptırmamak için direnme suçunun şiddet unsurunu teşkil etmesi nedeniyle anılan Kanun’un 42. maddesi gereğince yaralama suçundan ayrıca mahkûmiyet hükmü kurulamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; sanıklar … ve … hakkındaki …’yi kasten yaralamadan Denizli 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.09.2019 tarihli ve 2018/502 Esas, 2019/606 Karar sayılı kararlarının 5271 sayılı CMK’nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanık … hakkındaki …’yi yaralama eyleminden mahkumiyetine dair hüküm fıkrasının “2 numaralı bendinin” ve sanık … hakkındaki …’yi yaralama eyleminden mahkumiyetine dair hüküm fıkrasının “6 numaralı bendinin” hükümden çıkartılması suretiyle kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinin tüm sonuçları ile ortadan kaldırılmasına, takip eden bent numaralarının buna göre tanzimine, hüküm fıkrasındaki diğer kısımların aynen bırakılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.07.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.