YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/13974
KARAR NO : 2020/17693
KARAR TARİHİ : 01.12.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
1) Tarafların olayın çıkış sebebini ve gelişimini farklı şekilde anlattıkları anlaşılmakla, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak ilk haksız hareketin kimden geldiğinin tespitine çalışılması; bunun mümkün olmaması halinde Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas- 367 sayılı Kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde, şüpheli kalan bu hal nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari (1/4) oranda uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışmasız bırakılması,
2) Sanığın üzerine atılı kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken temel ceza alt sınırdan belirlendiği halde hüküm fıkrasında ”takdiren ve teşdiden” şeklinde uygulandığı belirtilerek çelişkiye sebebiyet verilmesi,
3) Sanık hakkında, TCK’nin 86/1. maddeleri uyarınca belirlenen ”1 yıl hapis cezası” üzerinden TCK’nin 86/3-e maddesi gereği, (1/2) oranında artırım yapılırken, ”1 yıl 6 ay hapis cezası” yerine hesap hatası yapılarak ”2 yıl hapis cezası”na hükmedilmesi ve devamında TCK’nin 87/1-c maddesi gereği 1 kat artırım sonucu ”2 yıl 12 ay hapis cezası” yerine hesap hatası yapılarak ”4 yıl hapis cezası”na hükmedilmesi,
4) Kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 01.12.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.