YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/15809
KARAR NO : 2020/19269
KARAR TARİHİ : 16.12.2020

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, 6136 sayılı Kanun’a muhalefet
HÜKÜMLER :1) Sanık …’in kasten yaralama suçundan, sanık …’nın kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanun’a muhalefet suçlarından mahkumiyetine dair; Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.12.2016 tarih ve 2014/225 Esas – 2016/730 Karar sayılı kararı
2) a) Sanık … hakkındaki kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanun’a muhalefet suçlarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine,
b) Sanık … hakkındaki kasten yaralama suçuna ilişkin istinaf başvurusu kabul edilerek yeniden hüküm kurulması suretiyle sanığın kasten yaralama suçundan mahkumiyetine dair; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 13.10.2017 tarih ve 2017/1136 Esas – 2017/1828 Karar sayılı kararı
3) Sanık … hakkındaki 6136 sayılı Kanun’a muhalefet suçu yönünden temyiz isteminin reddine dair; Ankara Bölge

Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 15.11.2017 tarihli ek kararı
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 13.10.2017 tarih ve 2017/1136 Esas – 2017/1828 Karar sayılı kararı ile 15.11.2017 tarihli ek kararının, sanıklar müdafiileri ve katılan vekili tarafından 5271 sayılı CMK’nin 291. ve 296/2. maddelerinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık … hakkındaki 6136 sayılı Kanun’a muhalefet suçu yönünden;
Hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK’nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları, miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 15.11.2017 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararının hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak ek karara yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,
2) Sanıklar … ve… hakkında katılan …’a karşı kasten yaralama suçu yönünden;
Sanıklar müdafiilerinin sanıklar hakkında kurulan hükümleri, katılan vekilinin ise sadece sanık … hakkında kurulan hükmü temyiz ettiği anlaşılmıştır.
Sanıklar hakkında ilk derece mahkemesince hükmedilen hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesince verilen kararın temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Katılan …’ın kendisini vekaletnameli bir vekille temsil ettirmediği, kovuşturma aşamasında istemi üzerine 5271 sayılı CMK’nin 234/1. maddesi gereğince Baro’dan atanan vekilinin bulunduğu, bu nedenle vekalet ücretine hak kazanamayacağı gözetilmeden, katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,
Bozmayı gerektirdiğinden, sanıklar müdafiileri ile katılan vekilinin yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 13.10.2017 tarih ve 2017/1136 Esas – 2017/1828 Karar sayılı sanık … yönünden “istinaf başvurusunun esastan reddine”, sanık … yönünden “istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulması suretiyle sanığın kasten yaralama suçundan mahkumiyetine dair” hükmünün CMK’nin 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı CMK’nin 303/1-h maddesi gereğince, katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmesine ilişkin fıkraların hükümlerden çıkartılması suretiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN DÜZELTİLEREK ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun’un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 304/1. maddesi gereğince “Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.12.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.