YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/17257
KARAR NO : 2021/1525
KARAR TARİHİ : 19.01.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
…’nin duruşmada şikayetçi olup katılma talebinde bulunduğu halde hakkında katılma kararı verilmediği anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK’nin 237/2 ve 260/1. maddeleri gereğince kamu davasına katılmasına karar verilerek; mahkeme tarafından 14.06.2016 tarihli ek kararla katılan sanık … hakkında müşteki sanık …’e yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmünün niteliği itibariyle kesin adli para cezası olduğu gerekçesiyle katılan sanığın temyiz isteminin reddine dair karar verildiği, ek karara yönelik temyiz isteminde bulunulmadığı belirlenerek yapılan incelemede;
1) Müşteki sanıklar … ve … hakkında katılan sanık …’ye yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelen temyiz sebeplerinin yapılan incelemesinde;
Hükmolunan adli para cezalarının tür ve miktarına göre, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan katılan sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2) Katılan sanık … hakkında müşteki sanık …’e yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz sebeplerinin yapılan incelemesinde;
Katılan sanık … hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/1,87/3. maddeleri gereğince belirlenen ”1 yıl 2 ay” hapis cezasından TCK’nin 29. maddesi gereğince (2/4) oranında indirim yapılırken ”7 ay” hapis cezası yerine ”7 ay gün” hapis cezası yazılması, netice ceza doğru belirlendiğinden, mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilerek bozma nedeni yapılmamıştır.
Mahkeme tarafından ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediği kabulü ile şüpheli kalan bu halde katılan sanık lehine haksız tahrik indirimi yapıldığı, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas – 367 sayılı kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında da kabul edildiği üzere, bu halin 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi gereğince asgari seviyede (1/4) oranında indirim yapılmasını gerektirdiği gözetilmeden yazılı şekilde (2/4) oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından,bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.01.2018 tarih ve 2017/12-463 Esas – 2018/20 Karar sayılı kararı uyarınca, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde 5237 sayılı TCK’nin 52/4. maddesi gereğince hapse çevrileceği ihtarı yapılmış ise de; 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesi infaz aşamasında re’sen gözetilebileceğinden, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 19.01.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.