YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/17426
KARAR NO : 2020/14259
KARAR TARİHİ : 21.10.2020

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, cinsel taciz
HÜKÜMLER :1)Sanığın kasten yaralama suçundan mahkumiyetine, cinsel taciz suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair; Ankara Batı 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/06/2017 tarih ve 2017/315 Esas, 2017/564 Karar sayılı kararı
2) İtirazın reddine dair; Ankara Batı 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/06/2017 tarih, 2017/853 Değişik iş sayılı kararı
3) İstinaf başvurusunun esastan reddine dair; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 28/11/2017 tarih ve 2017/2213 Esas, 2017/2212 Karar sayılı kararı

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 28/11/2017 tarih ve 2017/2213 Esas, 2017/2212 Karar sayılı kararının sanık müdafiileri tarafından 5271 sayılı CMK’nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık hakkında cinsel taciz suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair hükme ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
5271 sayılı CMK’nin 231. maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ilişkin karara karşı aynı Kanun’un 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup istinaf ve temyiz olanağı bulunmadığı, sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı sanık müdafiinin itirazı üzerine, itiraz mercii olan Ankara Batı 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/06/2017 tarih, 2017/853 Değişik iş sayılı kararı ile vaki itirazın reddine karar verilerek, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleştiği ve bu kararın temyiz edilemez olduğu anlaşılmakla, sanık müdafiilerinin temyiz isteminin 5237 sayılı CMK’nin 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE,
2) Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair karara ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının beş yılın üzerinde olması nedeniyle kararın temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Sanığın, katılanın bacaklarına doğru taşıma ruhsatlı tabancası ile birden fazla el ateş ederek, sol diz üstü ve sol ayak bileğinden hayati fonksiyonlarına etkisi 6. (ağır) derece kemik kırığına neden olacak şekilde kasten yaraladığı olayda; 5237 sayılı TCK’nin 86/1. maddesi uyarınca temel cezaya hükmedilirken, TCK’nin 61/1. maddesinde yer alan ölçütler ve TCK’nin 3. maddesinde belirtilen cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak somut ve yasal gerekçelerle takdir hakkının kullanması gerekirken, artırım nedeni olan ve uygulanan “…Kemik kırığı ile ilgili Adli Tıp Kurumunun 6 derecede değerlendirme yapmış olması sebebiyle” şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile yazılı şekilde en üst hadden ceza tayini,
Bozmayı gerektirdiğinden, sanık müdafiilerinin yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 28/11/2017 tarih ve 2017/2213 Esas, 2017/2212 Karar sayılı “istinaf başvurusunun esastan reddine dair” hükmünün CMK’nin 302/2. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA,
Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun’un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 304/2-a maddesi gereğince “Ankara Batı 5. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.10.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.