YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/19481
KARAR NO : 2021/1917
KARAR TARİHİ : 25.01.2021
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret, tehdit
HÜKÜMLER : 1) Sanık …’nin …’ı kasten basit yaralama, …’a hakaret ve …’ı basit tehdit suçlarından beraatine, katılan sanık …’nin …’ı kasten yaralama, …’ı kasten basit yaralama suçlarından beraatine, sanık …’nin …’ı kasten basit yaralama suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair; Şuhut Asliye Ceza Mahkemesinin 24/04/2017 gün ve 2016/88 Esas, 2017/258 Karar sayılı kararları
2) Sanık …’nin …’ı kasten basit yaralama, …’a hakaret ve …’ı basit tehdit, katılan sanık …’nin …’ı kasten yaralama, …’ı kasten basit yaralama suçlarından istinaf başvurusunun esastan reddine, sanık …’nin …’ı kasten yaralama suçundan istinaf başvurusunun kabul edilerek ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılması ve yeniden hüküm kurulması suretiyle katılan sanığın kasten yaralama suçundan mahkumiyetine dair; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 21/12/2017 gün ve 2017/2381 Esas, 2017/2995 Karar sayılı kararları
Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 21.12.2017 gün ve 2017/2381 Esas, 2017/2995 Karar sayılı kararlarının sanık … müdafii, katılan sanıklar Hakan, Serpil, Kemal müdafiileri tarafından 5271 sayılı CMK’nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık … hakkında …’ı kasten basit yaralama, …’a hakaret ve …’ı basit tehdit; katılan sanık … hakkında …’ı kasten yaralama, …’ı kasten basit yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Kasten basit yaralama, basit tehdit ve hakaret suçlarından; verilen beraat kararlarının niteliği gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK’nin 286/2-g maddesi uyarınca, on yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararların temyizi mümkün olmadığından, katılan sanıklar müdafiilerinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK’nin 298/1. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,
2) Sanık … hakkında …’ı kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
İlk derece mahkemesince sanığın beraatine, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından ise sanığın mahkumiyetine karar verildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarihli, 2018/11-38 Esas ve 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca, yerel mahkemece verilen beraat kararı istinaf mercii tarafından mahkumiyet kararı verilerek hüküm türü değiştirildiğinden, kararın temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Sanık hakkında kasten yaralamadan hüküm kurulurken temel cezanın belirlenmesinde uygulanan kanun maddesi olan TCK’nin 86/1. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 232/6. maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirdiğinden, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 21.12.2017 gün ve 2017/2381 Esas, 2017/2995 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün CMK’nin 302/2. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı CMK’nin 303. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının temel cezanın
belirlenmesine ilişkin paragrafındaki 2 yıl hapis ibaresinden önce gelmek üzere “5237 sayılı TCK’nin 86/1. maddesi gereğince” ibarelerinin eklenmesi suretiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN DÜZELTİLEREK ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,
Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun’un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 304/1. maddesi gereğince “Şuhut Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.01.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.