YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/23305
KARAR NO : 2020/16988
KARAR TARİHİ : 23.11.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
1) Mağdurun, sanığın psikolojisinin bozuk olduğunu söylemesi, tanık Çetin Deleroğlu’nun beyanı ve sanığın verdiği tutarsız ifadeler karşısında, sanığın suç tarihi itibariyle ve halen 5237 sayılı TCK’nin 32. maddesi kapsamında akıl hastası olup olmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesinden veya tam teşekküllü ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesinden ya da tıp fakültesi psikiyatri ana bilim dalı başkanlığından sağlık kurul raporu aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
2) İddianamede talep edilmediği halde, sanığa 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden, 5237 sayılı TCK’nin 87/1-son maddesinin sanık aleyhine uygulanmasına karar verilmesi suretiyle, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No:25444/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No:29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) kararlarında belirtildiği üzere Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı “ başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve CMK’nin 193. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,
3) Sanığın tekerrüre esas alınan Burhaniye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.03.2015 tarih ve 2014/435 Esas, 2015/170 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK’nin 142/2-g. maddesi uyarınca verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin önceki mahkûmiyet hükmü bakımından UYAP ortamında yapılan incelemede, hükmün Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 11.11.2019 tarih 2019/4336 Esas- 2019/14133 Karar sayılı onama hükmü ile kesinleştiği, tekerrüre esas alınan hükmün suç tarihinden sonra kesinleşmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeksizin sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23/11/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.