YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/2384
KARAR NO : 2020/5264
KARAR TARİHİ : 17.03.2020

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, tehdit, hakaret
HÜKÜMLER : Beraate, mahkumiyetlere dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık … hakkında mağdur …’ı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz talebinin bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede,
1) Katılan … vekilinin sanık … hakkında kasten yaralama ve sanık … hakkında silahla tehdit suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Katılan … adına hükmü temyiz eden Av. …’ın dosyada temyiz tarihinden önce verilmiş vekaletnamesi veya yetki belgesi bulunmadığı, tevdii üzerine vekaletname ve yetki belgesi sunamadığı anlaşılmakla, katılan … vekilinin temyiz talebinin 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
2) Sanık … hakkında müşteki …’i kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmü ile sanık … hakkında katılan …, müşteki … ve mağdur …’a yönelik silahla tehdit suçlarından verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanık … hakkında kurulan mahkumiyet hükmünde; tekerrüre esas mahkumiyet hükmü bulunan sanığın cezasının 5237 sayılı TCK’nin 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından, 5237 sayılı TCK’nin 86/1 ve 86/3-e maddeleri uyarınca verilen “1 yıl 6 ay hapis cezası’nın TCK’nin 87/1-d maddesi uyarınca bir kat artırılması sırasında “2 yıl 12 ay hapis cezası” ile cezalandırılması yerine “3 yıl hapis cezası” ile cezalandırılmasına karar verilmesi, sonuç ceza doğru olarak belirlendiği ve sonuca etkili olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanıklar hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinde; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık … müdafii ile katılan … vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
3) Sanık … hakkında katılan …’ı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmü ile hakaret suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Uyap’tan alınan kayda göre, sanığın mahkemenin hüküm tarihinden sonra temyiz inceleme tarihinden önce 13.04.2017 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, sanık hakkında açılan kamu davalarının 5237 sayılı TCK’nin 64/1. maddesi gereğince düşürülmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ile katılan … vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeple, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA,17.03.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.