YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/2783
KARAR NO : 2020/11761
KARAR TARİHİ : 24.09.2020
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, görevi yaptırmamak için direnme
HÜKÜM : Mahkumiyetlerine dair
TEMYİZ EDENLER : Sanıklar, katılan sanık
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanıklar … ve…hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı, katılan … vekilinin vekalet ücreti ile sınırlı olarak temyiz isteminde bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 gün 2009/13-12 sayılı kararı uyarınca, 5271 sayılı CMK’nin 231. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının, CMK’nin 231/12. maddesi gereği itirazı kabil olup, hükümle bağlantılı vekalet ücreti yönünden de temyizinin mümkün bulunmadığı anlaşılmakla, temyiz istemi itiraz niteliğinde kabul edilerek, itiraz merciince karar verilmek üzere, dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
2) Sanık … hakkında katılan …’a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının miktarına ve karar tarihinde yürürlükte olan 6217 sayılı Kanun’un geçici 2. maddesi ile değişik CMUK’un 305. maddesine göre hüküm kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan CMUK’un 315/1. maddesi gereğince temyizin reddine dair ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından; redde ilişkin 09.12.2015 tarihli ek kararın istem gibi ONANMASINA,
3) Sanıklar…,… ve… hakkında mağdurlar … ve…e karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık …’ın görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden; ilk haksız hareketinden kimden kaynakladığının belirlenemediğinin kabulü karşısında, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda uygulanması gerekirken, (3/4) oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıklar… ve…’ın, sanık … müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 24.09.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.