YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/2801
KARAR NO : 2020/7871
KARAR TARİHİ : 29.06.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
16.12.2015 tarihinde tefhim edilen hükmü, 1412 sayılı CMUK’un 310. maddesinde öngörülen bir aylık yasal temyiz süresinin son günü 16.01.2016 Cumartesi gününe denk gelmesi sebebiyle 18.01.2016 Pazartesi günlü dilekçesi ile temyiz eden üst Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin 5271 sayılı CMK’nin 39/4. maddesi gereğince süresinde olduğu anlaşılmakla, tebliğnamenin temyiz isteminin reddine dair görüşüne iştirak edilmemiştir.
Üst Cumhuriyet savcısının 18.01.2016 tarihli temyizinin (3) numaralı paragrafında belirtilen sanıklar hakkında Cumhuriyet savcısı tarafından gözaltı kararı verilmiş olmasına rağmen 5237 sayılı TCK’nin 63. maddesi bakımından değerlendirme yapılmamasına ilişkin hususun, infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüştür.
Üst Cumhuriyet savcısının 18.01.2016 tarihli temyizinin (1) numaralı paragrafında belirtilen temyiz talebinin sanık … hakkında silahla tehdit suçundan suç duyurusunda bulunulmamasına ilişkin olması nedeniyle; suça muttali olan Cumhuriyet savcısının resen takibatta bulunma görevi olması ve ortada temyizen incelenecek bir hüküm bulunmaması karşısında, bu husus temyiz incelemesi kapsamı dışında bırakılarak, sadece sanık … hakkında katılan …’e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde;
Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Sanığın 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c, son ve 29. maddeleri uyarınca belirlenen “1 yıl 3 ay” hapis cezasından, TCK’nin 62. maddesi uyarınca (1/6) oranında indirim uygulanması sırasında hesap hatası yapılarak “1 yıl 15 gün” hapis cezası yerine “1 yıl 1 ay 15 gün” hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, üst Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenden dolayı 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hükümde TCK’nin 62. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafta yer alan “…1 YIL 1 AY 15 GÜN…” şeklindeki ibarenin çıkartılması ve yerine “1 YIL 15 GÜN” şeklindeki ibarenin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.