YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/2851
KARAR NO : 2020/6871
KARAR TARİHİ : 16.06.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık … hakkında mağdur …’ya karşı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;
Hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,
2) Sanık … hakkında mağdur …’ya karşı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;
a) Sanığın eylemine uyan suçun 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi kapsamında kaldığı, bu suçun takibi şikayete bağlı suçlardan olduğu ve mağdurun hükümden sonra, 21.03.2018 havale tarihli dilekçesi ile sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçtiğini bildirmesi karşısında, sanığa 5237 sayılı TCK’nin 73/6. maddesi gereğince şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği hususu sorulup, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Kabule göre de;
b )Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Osmancık Sulh Ceza Mahkemesinin 20.12.2011 tarihli 2011/152 Esas ve 2011/362 Karar sayılı mahkumiyet ilamı ile 5237 sayılı TCK’nin 86/2 maddesi gereğince doğrudan hükmedilen 2000 TL adli para cezasına dair mahkumiyetinin 1412 sayılı CMUK’un 305/1.1 maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu ve aynı maddenin son fıkrası uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı, ancak
sanığın adli sicil kaydında bulunan Osmancık Sulh Ceza Mahkemesinin 03.05.2011 tarihli 2011/33 Esas – 2011/212 Karar sayılı mahkumiyet ilamı ile 5237 sayılı TCK’nin 197/3 maddesi delaletiyle 179/2 maddesi gereğince verilen hapisten çevrili 500 TL adli para cezasına dair mahkumiyetinin tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,
c) Gerekçeli karar başlığında karar tarihinin 01.09.2015 yerine 02.09.2015 şeklinde hatalı yazılması,
d) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.