YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/2894
KARAR NO : 2020/5413
KARAR TARİHİ : 01.06.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
1) Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; ehliyetsiz olan katılan çocuk …’in sevk ve idaresindeki araçla arkadaşı olan katılan … ile trafik güvenliğini tehlikeye sokacak şekilde araç kullanması ve gürültü yapmaları nedeniyle, ihbar üzerine olay yerine gelen sanık polisler … ve …’in dur ihtarı anonsuna rağmen katılan çocuk …’in durmaması üzerine polis memuru olan sanıkların, katılan … ve …’in içinde bulunduğu aracı yakalayabilmek amacıyla takip ettikleri ve bir süre sonra yakalayıp durdukları, katılanlara aracın bağlanacağının söylenmesi üzerine bu duruma direnen katılanlar … ve … hakkında, sanıklara karşı görevi yaptırmamak için direnme suçunu işledikleri iddiasıyla haklarında yerel mahkemeler tarafından mahkumiyet kararı verilerek ve katılanlar haklarında verilen mahkumiyetlerin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi karşısında, katılan … hakkındaki görevi yaptırmamak suçu ile incelenen dosyadaki kasten yaralama suçunun irtibatlı olması nedeniyle, polise direnmenin mahiyeti ve derecesi dikkate alınarak sanığın görevlerinin gerektirdiği ölçünün dışında kuvvet kullanıp kullanmadıklarının belirlenebilmesi için, tüm kanıtların birlikte değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği halde eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre de;
2) Çevreyi rahatsız eden bir araçla ilgili ihbar yapılması üzerine sanığın müdahale ettiği esnada, katılan ve arkadaşını uyarıp işlem yapmaya çalışması ve bu kişilerin işlem yaptırmamak için görevliye direnmesi sonrasında olayın meydana geldiği dikkate alınarak sanık lehine TCK’nin 29. Maddesi uyarınca
haksız tahrik indiriminin asgari düzeyde uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
3)Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrileceğine karar verilmiş ise de, 28/6/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 106/3. maddesindeki yeni uygulamaya aykırı olduğunun gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.