YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/2897
KARAR NO : 2020/9627
KARAR TARİHİ : 14.07.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, görevini yaptırmamak için direnme
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1)Sanık hakkında mağdur …’a karşı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz taleplerinin incelenmesinde;
Sanık hakkında hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesindeki seçimlik cezalardan adli para cezasının tercih edilerek doğrudan 3000 TL adli para cezası ile cezalandırıldığı ve sanığın temyiz isteminin suç vasfına yönelik olmadığı kabul edilerek yapılan incelemede;
Hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,
2)Sanık hakkında müşteki …’ya karşı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz taleplerinin incelenmesinde;
Sanığın yaralama eylemini polis memuru olan müşteki …’a yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle gerçekleştirdiği sabit olduğu halde, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/3-c maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerimim reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,
3)Sanık hakkında görevini yaptırmamak için direnme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz taleplerinin incelenmesinde;
Sanık hakkında, görevini yaptırmamak için direnme eylemini tek bir fiille birden fazla kişiye karşı gerçekleştirmesi nedeni ile zincirleme suç hükümleri uygulanırken TCK’nin 43/2. maddesi delaletiyle TCK’nin 43/1. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden bunun yerine yalnızca TCK’nin 43/1. maddesi gösterilerek hüküm kurulması suretiyle CMK’nin 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hükmün 1-c bendinin 3. fıkrasındaki “TCK’nin 43/1. maddesi” ibaresinden önce gelmek üzere “TCK’nin 43/2. maddesi delaletiyle” ibaresinin eklenmesi suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASI, 14.07.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.