YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/3010
KARAR NO : 2020/8120
KARAR TARİHİ : 30.06.2020
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, görevi yaptırmamak için direnme
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü,
1) Sanık hakkında katılanı görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Adli sicil kaydında tekerrüre esas başkaca sabıkası bulunmayan sanık hakkında tekerrüre esas alınan Harran Sulh Ceza Mahkemesinin 16.11.2009 tarih, 2009/46 Esas ve 2009/170 73Karar sayılı ilamı ile verilen erteli 3 ay 10 gün hapis cezasının, 27.12.2009 tarihinde kesinleştiği ve 27.12.2010 tarihinde infaz edilmiş sayıldığı, bu tarihinden itibaren 3 yıllık süre geçtikten sonra 02.07.2015 tarihinde dosyaya konu suçun işlenmesi nedeniyle, söz konusu ilamın 5237 sayılı TCK’nin 58/2-b maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının tekerrür uygulanmasına ilişkin kısmının çıkartılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
2) Sanık hakkında katılana karşı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
a) Sanık, kemik kırığı oluşacak şekilde kasten yaralama suçunu, kamu görevlisi olan katılana karşı, yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle işlediği halde, cezasında TCK’nin 86/3-c maddesine göre arttırım yapılmaması,
b) Sanığın eylemi neticesinde katılanın vücudunda orta (2.) derecede kemik kırığı meydana geldiğinin Hatay Devlet Hastanesinin 28/09/2015 tarihli raporu ile bildirildiği görülmekle; 5237 sayılı TCK’nin 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarındaki etkisine göre cezanın yarısına kadar artırılabileceğinin öngörülmesi, adli tıp kriterlerinde de kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını etkileme derecelerinin hafif (1. derece), orta (2. ve 3. derece) ve ağır (4., 5. ve 6. derece) olarak sınıflandırılması karşısında, TCK’nin 87/3. maddesi uyarınca kırığın hayat fonksiyonlarına etkisi dikkate alınarak makul oranda bir artırım yapılması gerekirken, TCK’nin 3. maddesindeki orantılılık ilkesini ihlal edecek şekilde (1/3) oranında artırım yapılmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,
c) Adli sicil kaydında tekerrüre esas başkaca sabıkası bulunmayan sanık hakkında tekerrüre esas alınan Harran Sulh Ceza Mahkemesinin 16.11.2009 tarih, 2009/46 Esas ve 2009/170 73Karar sayılı ilamı ile verilen erteli 3 ay 10 gün hapis cezasının, 27.12.2009 tarihinde kesinleştiği ve 27.12.2010 tarihinde infaz edilmiş sayıldığı, bu tarihinden itibaren 3 yıllık süre geçtikten sonra 02.07.2015 tarihinde dosyaya konu suçun işlenmesi nedeniyle, söz konusu ilamın 5237 sayılı TCK’nin 58/2-b maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,
d) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,CMUK 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 30.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.