Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2020/3230 E. 2020/8314 K. 01.07.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/3230
KARAR NO : 2020/8314
KARAR TARİHİ : 01.07.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Basit Yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
1) Müştekinin olay nedeniyle yaralanması sonucu … Devlet Hastahanesi tarafından düzenlenen raporda “sağ frontal bölgede 2*2 cm kesi ve sağ frontal ön duvarda fraktür mevcut” olduğunun belirtildiği, mevcut rapora göre kırık olup olmadığı, kırık mevcut ise derecesi sorulup sanık hakkında TCK’nin 87/3.maddesinden uygulama yapılmaması ve yüz hatlarındaki mevcut kesinin yüzde sabit iz bırakabilecek nitelikte olup olmadığı hususunda olay tarihinden 6 ay sonrasında rapor aldırılmadığı anlaşılmakla, müştekinin en yakın adli tıp şube müdürlüğüne sevki ile, yaralanmasının yüzde sabit ize neden olup olmadığı ve varsa kırığın derecesi hususunda rapor aldırılıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile yetersiz raporun hükme esas alınması,
2) 5237 sayılı TCK’nin 61. maddesi gereğince temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimine, kastın yoğunluğuna, yaralanmanın sayısı ve meydana gelen zararların ağırlığına göre, TCK’nın 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi de nazara alınarak alt sınırdan makul biçimde uzaklaşılması gerekirken, bu ilkelere uyulmadan, sanığın tek bir eylemi sonucunda meydana gelen yaralanmadan dolayı yazılı biçimde fazla ceza tayini,
3) Oluşa ve tüm dosya kapsamına, dinlenen tanık beyanlarına göre, müştekiden kaynaklanan haksız tahrik oluşturabilecek herhangi bir söz ya da davranış bulunmaması karşısında, koşulları oluşmadığı halde, TCK’nin 29. maddesi uygulanarak sanık hakkında eksik ceza tayini,
4) Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrileceğine hükmedilmesi, 18/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. Maddesi ile değişik 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 106/3. maddesindeki yeni uygulamaya aykırı olması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı açısından CMUK’un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 01/07/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.