YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/3457
KARAR NO : 2020/5238
KARAR TARİHİ : 17.03.2020
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Hükmün açıklanması sureti ile mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükme yönelik mağdur vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunması nedeniyle şikayet hakkı ve kamu davasına katılma yetkisi kendisine ait olan mağdurun, kovuşturma aşamasında 05.11.2014 tarihli celsede alınan beyanında “suça sürüklenen çocuktan şikayetçi değilim ve davaya katılma talebim yoktur” dediğinin anlaşılması karşısında, katılan sıfatını almayan mağdurun temyiz hakkı bulunmadığından, mağdur vekilinin temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2) Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
5271 sayılı CMK’nin 231/11. maddesinin; “Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar. Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkumiyet hükmü kurabilir.” şeklinde düzenlendiği, buna göre anılan madde fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca, cezanın kısmen infazı, ertelenmesi veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar verilebilmesinin ancak yükümlülüklerini yerine getiremeyen sanıklar yönünden mümkün bulunduğu cihetle, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen suça sürüklenen çocuğun, denetim süresi içinde yeniden suç işlemesi nedeniyle CMK’nin 231/11. maddesi uyarınca hakkındaki hükmün açıklanması sırasında, 5237 sayılı TCK’nin 50/3. maddesi gereğince TCK’nin 50/1-a. maddesinde düzenlenen seçenek yaptırıma çevrilmesi ile yetinilmesi gerektiği halde, TCK’nin 86/1, 86/3-e , 29, 31/3, 62, 50/1-a, 52. Maddeleri gereği tayin edilen “4.500 TL” adli para cezasının “3.500 TL” olarak infaz edilmesine karar verilmesi suretiyle CMK’nin 231/11. maddesine muhalefet edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 17.03.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.