YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/3779
KARAR NO : 2020/9100
KARAR TARİHİ : 09.07.2020
Basit yaralama suçundan sanık …’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-e, 29, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2.240,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Sivas 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.10.2018 tarihli ve 2018/442 Esas, 2018/925 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin vekalet ücreti yönünden yaptığı itirazın kabulü ile katılan lehine 2.180,00 Türk lirası vekalet ücreti takdir edilmek suretiyle kararın düzeltilmesine suretiyle itirazın reddine ilişkin mercii Sivas 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.10.2018 tarihli ve 2018/1370 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının bila tarih ve 2018/15218 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.02.2020 tarih ve 2020/19437 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Benzer bir konuya ilişkin olarak Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 14.10.2019 tarihli ve 2019/14896 Esas, 2019/12212 Karar sayılı ilamında “Suça sürüklenen çocuk müdafinin, vekaletnameli avukat olmayıp zorunlu müdafi olarak atanması karşısında, suça sürüklenen çocuğa vekalet ücreti takdir edilmemesinde isabetsizlik bulunmadığından suça sürüklenen çocuk müdafinin, vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,…” şeklinde belirtildiği üzere, somut olayda, katılan … ile vekili Avukat… arasında kurulmuş bir vekalet ilişkisi bulunmadığı, adı geçenin zorunlu müdafilik kapsamında adli yardım görevi ifa ettiği anlaşıldığından, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Sivas 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.10.2018 tarihli ve 2018/1370 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK’nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, karardaki vekalet ücretine ilişkin (2) numaralı bendin karardan çıkarılmasına, takip eden madde numaralarının buna göre tanzimine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.07.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.