YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/4084
KARAR NO : 2020/9574
KARAR TARİHİ : 14.07.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Oluş, tüm dosya kapsamı ve ilk yumruğu atanın mağdur … olduğuna, sanık …’in…’in yumruk atmasının yarattığı şiddetli elem ve tahriki altında eylemine gerçekleştirdiğine ilişkin kabule göre, TCK’nin 3. maddesinde belirtilen orantılılık ilkesine uygun şekilde sanık lehine 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi uyarınca (1/2) haksız tahrik indirimi uygulanmasında isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamenin (3) no.lu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
1) Sanığın eyleminde TCK’nin 86/3. maddesinin kapsamına giren bir durum bulunmadığı halde; sanığın TCK’nin 86/1. ve 87/1-d maddelerine göre belirlenen cezasının 87/1-son maddesine göre 3 yılın altında kalması nedeniyle 3 yıl hapis cezasına çıkarılması yerine 5 yıl hapis cezasına çıkartılması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi,
2) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas ve 2017/247 sayılı Kararında belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK’nin 87/1-d-son maddesinin uygulanması suretiyle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No: 25444/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No: 29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) kararlarında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve CMK’nin 226. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,
Kabule göre de;
3) Sanık hakkında mağdurun yüzünde sabit ize neden olacak şekilde yaralama eylemini gerçekleştirildiği iddiası ile TCK’nin 87/1-c maddesi gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış, mahkemece de sanığın eyleminin, yüzde sabit ize neden olacak şekilde kasten yaralama olarak kabul edilmiş olmasına rağmen, hükümde TCK’nin 87/1-d maddesi ile hüküm kurulması,
4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14.07.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.