YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/4852
KARAR NO : 2020/12245
KARAR TARİHİ : 30.09.2020

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık müdafiinin 23.02.2016 ve 30.03.2016 tarihli temyiz dilekçeleri içeriğinde, sanık hakkında verilen kesin para cezalarına yönelik temyiz istemi bulunmadığının açıkça belirtildiği ve yine katılan sıfatıyla yapılmış bir temyiz isteminin de bulunmadığı anlaşıldığından, sanık hakkında verilen ve kesin nitelikte bulunmayan mahkumiyet kararlarıyla sınırlı olarak yapılan incelemede:
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.01.2018 tarih ve 2017/12-463 Esas – 2018/20 Karar sayılı kararı uyarınca, sanık hakkında hükmolunan adli para cezalarının ödenmemesi halinde 5237 sayılı TCK’nin 52/4. maddesi gereğince hapse çevrileceği ihtarı yapılmış ise de; 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesi infaz aşamasında re’sen gözetilebileceğinden, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 30.09.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.