YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/5107
KARAR NO : 2020/6299
KARAR TARİHİ : 09.06.2020
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten Yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) Sanık hakkında hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi uyarınca tayin edilen 6 ay hapis cezası üzerinden, suçun eşe karşı silahla işlenmesi nedeniyle aynı Kanun’un 86/3-a,e maddeleri uyarınca yapılan yarı orandaki artırım sonucu bulunan 9 ay hapis cezası ve TCK’nin 29. maddesi uyarınca yapılan (1/4) oranındaki indirim sonucunda 6 ay 22 gün hapis cezasına hükmedilmesi yerine, yazılı biçimde 7 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi ve devamında TCK’nın 62. maddesi uyarınca yapılan (1/6) oranındaki indirim sonucunda 5 ay 18 gün hapis cezasına hükmedilmesi yerine, yazılı biçimde 6 ay 7 gün hapis cezasına hükmedilerek fazla ceza tayin edilmesi,
2) Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Niğde 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.10.2010 tarih ve 2010/308 Esas – 2010/602 Karar sayılı ilamının 5237 sayılı TCK’nin 165/1. maddesinde düzenlenen “suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi” suçuna ilişkin olduğu, söz konusu suçun, 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 253. maddesine göre uzlaşma kapsamına alındığı anlaşıldığından hükme ilişkin uzlaştırma işlemi yapılıp yapılmadığı mahkemesinden sorularak, uzlaşmanın sağlanması halinde bu suçun tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığın adli sicil kaydında başka tekerrüre esas hüküm olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre, sanık hakkında TCK’nin 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.