YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/6626
KARAR NO : 2020/10961
KARAR TARİHİ : 17.09.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığın temyiz talebinin, “Kasten Yaralama” suçundan kurulan mahkumiyet kararına münhasır olduğunun tespiti ile yapılan incelemede;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
1) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.11.2018 tarihli, 2018/17-339 Esas ve 2018/536 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, hüküm tarihinde İzmir 2 No.lu F Tipi Yüksek Güvenlikli Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükmen tutuklu olarak bulunan ve duruşmalardan bağışık tutulma talebi de bulunmayan sanık, hüküm duruşmasına getirtilmeden ya da SEGBİS sistemi aracılığıyla duruşmada hazır edilmeksizin hakkında mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Ludi/İsviçre, B. No: 12433/86, 15/06/1992 P. 49/50; Artico/İtalya, B. No: 6694/74, 13/5/1980 P. 33; Sejdovic/İtalya, B. No: 56581/00, 1/3/2006 P. 81) kararlarında belirtildiği üzere savunma hakkı kısıtlanarak Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nin 196. maddesine muhalefet edilmesi,
Kabule göre de;
2) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3-a, e maddeleri gereği hükmolunan “1 yıl 15 ay” hapis cezasının, aynı Kanun’un 87/3. maddesi gereği (1/2) oranında artırılması neticesinde belirlenen “1 yıl 28 ay 15 gün” hapis cezası üzerinden TCK’nin 62. maddesi gereği (1/6) oranında indirim yapıldığında hükmedilmesi gereken ceza miktarının “1 yıl 21 ay 22 gün” hapis cezası yerine “2 yıl 9 ay 22 gün” hapis cezası olarak tespiti suretiyle fazla sanık hakkında fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17/09/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.