YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/7189
KARAR NO : 2020/11801
KARAR TARİHİ : 28.09.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyete dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık hakkında müşteki …’ı kasten yaralama eylemi nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 86/1. maddesi uyarınca kasten yaralama suçundan cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı, mahkemece TCK’nin 86/1. maddesi kapsamında kaldığı kabul edilen eylemin, 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34 ve 35 inci maddeleriyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 253 ve 254 üncü maddelerinde yapılan değişiklik öncesinde de 19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanun gereğince uzlaşma kapsamında olduğu, soruşturma ve kovuşturma aşamasında müşteki …’ın uzlaşmayı kabul etmediğinin anlaşılması karşısında, tebliğnamenin bu husustaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
1) Müşteki … hakkında … …Devlet Hastanesi Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikro Biyoloji Uzmanı tarafından düzenlenen 04.03.2011 tarihli adli raporda; “sol kulakta duymama şikayeti olduğu ve basit tıbbi müdahale ile iyileşmeyeceği, hayati tehlikesi olmadığı” tespiti yapılmış ise de, mevcut raporun konusunda uzman hekim tarafından düzenlenmediği ve bu nedenle adli raporun hüküm kurmaya elverişli olmadığının anlaşılması karşısında, müştekinin tüm doktor raporları ve tedavi evraklarının varsa grafilerinin en yakın Adli Tıp Kurumuna sevk edilip yaralanması nedeniyle hayati tehlike oluşup oluşmadığı ve 5237 sayılı TCK’nin 86 ve 87. maddelerindeki ölçütlere göre yaralanmasının niteliği konusunda duraksamaya yer vermeyecek şekilde kesin raporu alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,
2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 28.09.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.