YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/7975
KARAR NO : 2020/11011
KARAR TARİHİ : 17.09.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
1)Katılan … hakkında… Devlet Hastanesince düzenlenen 14.04.2015 tarihli geçici raporda ”…hayati tehlikesinin bulunduğu… …Devlet Hastanesine sevk edildiği…” belirtildiği, …Bölge Devlet Hastanesinin 15.04.2015 tarihli ikinci raporda ”…hayati riskinin devam ettiği…” belirtildiği, katılan için alınan 17.06.2015 tarihli kesin raporda ise ”…hastanın hayati tehlikesinin olmadığı, duyularında veya organlarında işlev bozukluğuna yol açmamıştır. BTM ile giderilemeyip, hasta opere edilmiştir. Bu bulgular doğrultusunda düzenlenen kati rapordur…” denildiği; bu itibarla raporlar arasında çelişki bulunduğu ve hükme esas adli raporun kendi içinde de çelişkili ve adli tıp kriterlerine uygun olmadığı anlaşılmakla, katılanın tedavi evrakları, geçici ve kati raporların temini ile en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğünden yaralanmasının niteliği ve özellikle hayati tehlikeye yol açıp açmadığı hususlarında 5237 sayılı TCK’nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere uygun olarak rapor aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesinde zorunluluk bulunması,
2)Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25/04/2017 tarihli ve E.2015/1167-K.2017/247 sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanığa 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesi hükmü gereğince ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK’nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No: 25444/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No: 29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) kararlarında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve CMK’nin 226. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.09.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.