YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/8095
KARAR NO : 2020/8719
KARAR TARİHİ : 07.07.2020
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Müştekinin yaralanmasına ilişkin Kocaeli Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 12.02.2014 tarihli raporda, müştekinin yaralanmasının duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına veya yitirilmesine neden olmadığı belirtildiği ve yine Kocaeli Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen ve hükme esas alınan 20.05.2015 tarihli raporda, müştekinin yaralanmasının duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olduğunun belirtilmesine göre, aynı yer ve aynı uzman tarafından düzenlenen her iki rapor arasında çelişkiler bulunduğu ve hükme esas alınacak yeterlilikte olmadığı anlaşılmakla, müştekinin, tüm tedavi evrakları, geçici ve kesin raporlarıyla birlikte Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Dairesine sevk edilerek, 5237 sayılı TCK’nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor aldırılması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
2) Mağdurun yaralanmasına ilişkin olarak düzenlenen ve hükme esas alınan Kocaeli Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 20.05.2015 tarihli raporunda müştekinin yaralanmasının duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olduğunun belirtilmesi karşısında, sanıklar hakkında TCK’nin 87/1-a-son maddelerinden ek savunma hakkı verilerek TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/1-a, 87/1-son maddeleri uyarınca hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçe ile sanıkların eylemlerinin duyularından veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesi niteliğinde olduğu kabul edilerek TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 87/2-son, 29 ve 62. maddelerinden hüküm kurularak fazla ceza tayin edilmesi,
3) Sanıklar hakkında, mağdur ile aralarındaki karşılıklı tartışmayı ilk kimin başlattığının tespit edilememesi nedeni ile 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi uyarınca tahrik hükümleri uygulanırken, TCK’nin 3. maddesinde belirtilen orantılılık ilkesi de nazara alınarak asgari oranda (1/4) indirim yapılması gerekirken, (1/2) oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini,
Kabule göre de;
4) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas ve 2017/247 sayılı Kararında belirtildiği üzere, sanıklara ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK’nin 87/2-b-son maddesinin uygulanması suretiyle, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No: 25444/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No: 29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) sayılı kararları ile, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve yine 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesine muhalefet edilerek sanıkların savunma hakkının kısıtlanması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, ceza miktarı açısından CMUK’un 326/son maddesi gereğince sanıkların kazanılmış haklarının dikkate alınmasına, 07.07.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.