YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/8482
KARAR NO : 2020/14869
KARAR TARİHİ : 27.10.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik olduğu anlaşıldığından bu kapsamla sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde;
1) Sanık hakkında katılan …’ya karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin sanık lehine olduğu belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;
Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunduğu halde hakkında 5237 sayılı TCK’nin 58. maddesindeki tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
a) Katılan … hakkında Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 13.01.2014 tarihli Adli tıp uzmanı tarafından düzenlenen raporda katılanın yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokmayacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte yaralandığının belirtildiği, hükmün gerekçesinde de bu rapor esas alındığı halde sanık hakkında TCK’nin 87/1-d ve 87/1-son maddelerinin uygulanması suretiyle fazla ceza verilmesi,
b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA,
2) Sanık hakkında katılan …’ya karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin sanık lehine olduğu belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;
Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunduğu halde hakkında 5237 sayılı TCK’nin 58. maddesindeki tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
a) Katılan … hakkında Ankara Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 06.02.2015 tarihli kati raporunda katılanın yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokamayacak, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve hayat fonksiyonlarını orta (2.) derecede etkileyecek nitelikte kemik kırığına neden olacak nitelikte yaralandığının belirtildiği, mahkemece de rapora uygun olarak hüküm kurulduğu halde hükmün gerekçe kısmında başka bir rapordan bahsedilerek çelişkiye neden olunması,
b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA,
3) Sanık hakkında katılan …’ya karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin sanık aleyhine olduğu belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;
a) Katılan … hakkında Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 13.01.2014 tarihli Adli tıp uzmanı tarafından düzenlenen raporda katılanın yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokmayacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte yaralandığının belirtildiği, hükmün gerekçesinde de bu rapor esas alındığı halde sanığa 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilerek sanık hakkında temel cezanın TCK’nin 86/1. maddesi yerine TCK’nin 86/2. maddesi uyarınca belirlenmesi suretiyle eksik ceza verilmesi,
b) Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunduğu halde hakkında 5237 sayılı TCK’nin 58. maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 27.10.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.