Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2020/8895 E. 2020/7211 K. 22.06.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/8895
KARAR NO : 2020/7211
KARAR TARİHİ : 22.06.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
1) Sanığın, olay günü dedesinden para istediği, dedesinin para vermek istememesi üzerine aralarında çıkan tartışmaya halası mağdurun müdahil olduğu, sanığın, mutfaktan aldığı bıçak ile mağdurun üzerine yürüdüğü, dedesinin bıçağı sanığın elinden alması üzerine, sanığın bu kez mağdura eli ile vurarak yaraladığının mağdurun aşamalardaki beyanları ile bu beyanı doğrular nitelikteki “sağ kulak ön kısımda hassasiyet, sol axilla arka kısmında 2-3 cmlik ekimoz, lomber bölgede 5-6 cmlik ekimoz, sol ön kolda 6-7 cmlik ekimoz olduğu” şeklinde düzenlenen adli rapor içeriğinden anlaşılması karşısında, sanığın, mağduru kasten yaralamaya yönelik birden çok eyleminin aynı anda ve çok kısa zaman aralığı içerisinde meydana gelmesi nedeniyle olay bir bütün olarak değerlendirilip TCK’nin 61. maddesi de dikkate alınarak, sanık hakkında sübut bulan tamamlanmış kasten yaralama suçundan sorumlu tutulması ve TCK’nin 86/2, 86/3-e maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, mağdurun beyanları ile adli rapora neden itibar edilmediği hususunda yeterli gerekçe gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
2) Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Tavşanlı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/293 Esas-2009/154 Karar sayılı ilamına konu suçun tarihinin 17.04.2008 olduğu, kayden 11.07.1992 doğumlu olan sanığın söz konusu ilâma konu suçu işlediği tarihte 15-18 yaş grubu aralığında bulunduğunun anlaşılması karşısında, sanığın adlî sicil kaydında yer alan Tavşanlı (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 17.01.2012 tarih, 2011/175 Esas- 2012/15 Karar sayılı ilamına konu tehdit suçunun, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nin 253. maddesi gereğince uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenerek uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla, TCK’nin 2. ve 7. maddeleri de gözetilerek, tehdit suçuna ilişkin uzlaştırma işlemi uygulanıp uygulanmadığı araştırılarak sonucuna göre, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 58/3. maddesi uyarınca zorunlu olarak TCK’nin 86/2. maddesindeki seçimlik cezalardan hapis cezasına hükmolunması gerekip gerekmediğinin ve TCK’nin 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi lüzumu,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerden 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış haklarının dikkate alınmasına, 22.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.