Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2020/9306 E. 2020/7170 K. 18.06.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/9306
KARAR NO : 2020/7170
KARAR TARİHİ : 18.06.2020

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, cinsel saldırı, fuhuşa teşvik etmek veya yaptırmak veya aracılık etmek
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık hakkında cinsel saldırı, fuhuşa teşvik veya yaptırmak veya aracılık etmek ve kişiyi hürriyetin yoksun kılma suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Beraat eden sanığın, hükümlerin gerekçesine yönelik bir temyiz sebebi göstermediği anlaşılmakla, hükümleri temyiz etmesinde hukuki yararı bulunmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK’un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
2) Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Müşteki hakkında düzenlenen Uşak Devlet Hastanesi rapor içeriğinde, yaralanmaların künt cisimle oluştuğunun bildirilmesi karşısında, sanığın cezasında TCK’nin 86/3-e. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından ve Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 18.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.