Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2020/9710 E. 2020/13373 K. 13.10.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/9710
KARAR NO : 2020/13373
KARAR TARİHİ : 13.10.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Basit yaralama, mala zarar verme, karşılıklı hakaret
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığı

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün temyizen incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA,
2) Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyizen incelenmesinde;
Oluşa ve dosya kapsamına göre, katılanın darp ettiği kardeşinin çağırması üzerine olay yerine giden sanığın, katılanın bulundukları odanın kapısını kilitlemeye çalıştığı esnada ona engel olup kardeşini hastaneye götürmek amacıyla bulundukları odanın kapı camını kırdığına dair aksi sabit olmayan savunması karşısında; sanığın mala zarar verme kastıyla hareket ettiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA,
3) Sanık hakkında basit yaralama suçundan kurulan hükmün temyizen incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine ancak;
a) 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen 5237 sayılı TCK’nin 151/1. maddesi kapsamındaki mala zarar verme suçu ile birlikte işlenen TCK’nin 86/2. maddesi kapsamındaki basit yaralama suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, basit yaralama suçu yönünden uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Kabul ve uygulamaya göre de;
b) Sanığa ek savunma hakkı verilmeden veya adli sicil kaydı okunmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK’nin 58/6-7. maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesine aykırı davranılması,
c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 13.10.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.