YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/16505
KARAR NO : 2010/19719
KARAR TARİHİ : 02.12.2010

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.
Davada 150 TL olan yoksulluk nafakasının ihtiyaçlarının artması nedeniyle 550 TL’ye çıkartılması istenilmiştir.
Davalı sağlık memuru olduğunu, talebin fahiş olduğunu bildirerek yersiz olan davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece davacının davadan önce yetim maaşı almaya başladığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.
TMK’nun 176/3. maddesine göre irat biçiminde ödenmesine karar verilen yoksulluk nafakası alacaklısının yoksulluğunun ortadan kalkması halinde mahkeme kararıyla kaldırılır.
Yargıtay HGK’nun 07.10.1998 tarih ve 2-656-688 sayılı kararıanda da kabul edildiği gibi yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanları yoksul kabul etmek gerekir.
Davacı kadın bir işte çalışmamaktadır. Kendisine aylık 150 TL yoksulluk nafakası bağlanmıştır. Boşanmadan sonra babasından 22.01.2009 tarihinde 151,80 TL yetim maaşı almaya başlamıştır. Aldığı nafaka miktarı ile yetim maaşı toplamı ise onu yoksulluktan kurtaracak düzeyde değildir. Yoksulluk durumu, günün ekonomik koşulları ile tarafların sosyal ve ekonomik durumları ve yaşam tarzları değerlendirilerek takdir edilmelidir.
Mahkemece dava tarihindeki şartlara göre davacının yoksulluğunun zail olmadığı gözetilerekhakkaniyete uygun bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.