YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/10916
KARAR NO : 2011/17174
KARAR TARİHİ : 02.11.2011
MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ
Dava dilekçesinde 7.185 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.
Dava, davacı belediyenin yüklenicisi ve taşeronu olan davalının ihale kapsamında çalıştırdığı dava dışı işçi tarafından davacı aleyhine açılan iş davası sonucunda davacı tarafından işçiye ödenen tazminatın rücuuna ilişkindir. Mahkemece davacının asıl işveren olması nedeniyle yarı yarıya sorumluluğu bulunduğu kabul edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kesinleşen iş mahkemesi kararından işcinin emeklilik sebebiyle işten ayrıldığı anlaşılmaktadır.
1475 sayılı İş Kanununun 1/son maddesinde “Bir işverenden belirli bir işin bir bölümünde veya eklentilerinde iş alan ve işçilerini münhasıran o işyerinde ve eklentilerinde çalıştıran diğer bir işverenin kendi işçilerine karşı o işyeri ile ilgili ve bu kanundan veya hizmet aktinden doğan yükümlülüklerinden asıl işverenle birlikte sorumludur” düzenlemesi yer almaktadır. Bu maddede asıl işverenin sorumluluğu işçilere karşı düzenlenmiş olup, taşeron ile asıl işveren arasındaki ilişkinin düzenlenmediği belirgindir.
İş Mahkemesi dosyasında ve bu davada alınan bilirkişi raporlarından, işçinin davalı şirketde çeşitli dönemlerde çalışmaları bulunduğu ve davacının mahkeme kararıyla işçiye ödediği tazminatın emeklilik nedeniyle davalı nezdindeki çalışma dönemi için ödenen kıdem tazminatı ve işçinin bu çalışmalarının karşılığı olduğu anlaşılmaktadır. Davalının çalıştırdığı işçinin fiilen çalışmasına ilişkin tazminatı hakkında davacı ile birlikte sorumluluğu bulunduğu ve sözleşmede geçmiş dönem işçi borçlarının da devredildiğine ilişkin hüküm bulunmadığı nedenleriyle davacının ödediği tüm tazminat yönünden rücu hakkı bulunmaktadır. Bu nedenle işçiyi çalıştıran davalının davacının ödediği tazminatın tamamından sebepsiz zenginleşme nedeniyle sorumlu tutulması gerekirken, mahkemece %50 oranında indirim yapılması bozma nedenidir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02/11/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.