YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/9991
KARAR NO : 2012/14419
KARAR TARİHİ : 06.06.2012

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı dilekçesinde; davalı ile aralarında çıkan ailevi sorunlar sonucu, davalının evi terk etmesi nedeniyle kendisi için aylık 300 TL, müşterek küçük çocuk için 200 TL tedbir nafakasına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı cevap dilekçesinde; davacının kendisini evden kovduğunu bu nedenle ayrı yaşamada haklı olmadığından davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davalının eve dönmemekte ve ayrı yaşamada haklılığı ortada olduğundan , davacının tedbir nafakası talep etme hakkı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.Davada, ayrı yaşamada haklılık iddiasına dayalı davacı ( kadın )ve müşterek çocuk için tedbir nafakası istenilmiştir.
Dosya kapsamından; davacı kadının, ayrı yaşamada haklı olmadığının anlaşılmasına göre; mahkemece, kadının tedbir nafakası isteminin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Bu nedenle, bu yöne ilişen temyiz itirazlarının reddine, Ancak, Türk Medeni Kanununun 327/1. maddesi gereğince; ana babanın küçük çocuğun bakım, eğitim ve korunması için gerekli giderlerini karşılamakla mükellef olmasına ve müşterek çocuğun fiilen davacı anne yanında bulunduğunun anlaşılmasına göre; davacı anne yanında bulunan çocuk için nafakaya hükmedilmesi gerekirken ( davacı kadının ayrı yaşamada haklı olmadığından bahisle ) küçük için istenen tedbir nafakasının da reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.