YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/19932
KARAR NO : 2015/15463
KARAR TARİHİ : 08.10.2015
MAHKEMESİ : KEMER 1. ASLİYE HUKUK(TİCARET) MAHKEMESİ
TARİHİ : 13/05/2014
NUMARASI : 2012/63-2014/292
Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar M. ve S.. N.. tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili dilekçesinde; müvekkili şirketin, Antalya, ………… ilçesi, ………. beldesinde bulunan kamp yeri olarak tahsisli ………. adlı turizm işletmesinin 3 yıl süre ile müştereken işletilmesi hususunda 16/01/2002 tarihinde, davalılar ile adi işletme ortaklığı sözleşmesi yaptığını; bu sözleşme ile şirket olarak bir takım yükümlülükler üstlendiklerini, sözleşmenin(e) maddesi uyarınca bu yükümlülükler için davacı şirketin 200.000 USD’ye kadar harcama yapabileceğini, bunun karşılığında turizm sezonu sonunda %25 kâr payı alacağını, harcama olursa, davacı şirketin aşkın her 8.000 USD için %1 artışlı kâr payı verileceğini; şirket olarak üzerlerine düşeni yerine getirdiklerini, yatırım yaptıklarını; ancak, hiçbir sorun yokken davalı tarafın 25/12/2002 tarihli ihtarname ile taraflar arasındaki 3 yıl süreli sözleşmeyi feshettiğini; işletmeye 434.301 USD yatırım yaptıklarını ve bu durumu karşılıklı imzalı tutanakla tespit ettiklerini; aralarındaki sözleşme gereğince işletmenin müştereken işletildiği 2002 turizm sezonu sonunda 254.540,38 USD kar payı alacaklarının bulunduğunu; taraflar arasındaki sözleşmenin “h” bendine göre ise, işletme ortaklığı süresinin bitiminden önce herhangi bir nedenle işletme ortaklığını sürdürmek olanaksız hale gelirse davalıların geriye kalan süre için kendilerine uğradıkları kar mahrumiyetini ve yaptığı yatırım vs. tüm harcama bedelini ödeyeceklerini kabul ve taahhüt ettiklerini belirterek, fazlaya dair hakları saklı tutulmak üzere; 2002 turizm sezonu sonucu elde edilen kâr payından davacı
şirkete ödenmesi gereken kar payına mahsuben 5.000 TL ile sözleşmenin davalılar tarafından feshi sonucu 2003 ve 2004 turizm sezonlarında sözleşmeye konu tesisin müştereken işletilmemesi sonucu davacı şirketin yoksun kaldığı kar mahrumiyetine mahsuben 5.000 TL olmak üzere, toplam; 10.000,00 TL’nin 25/12/2002 tarihinden itibaren ticari reeskont faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş; davacı vekili eldeki dava dosyası ile birleştirilen 2004/433 -481 E.Ksayılı dava dosyasında ise; 2002 turizm sezonu sonucu elde edilen kar payına karşılık 100.000. TL’nin, yoksun kaldığı kar mahkumiyetine mahsuben ise 100.000. TL’nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar S.. N.. ve M.. N.. ; Sözleşmenin davalı şirketi temsilen imzalandığını, bu nedenle gerçek kişiler hakkındaki davanın husumet yönünden reddine karar verilmesi gerektiğini; esas yönünden ise, davacının sadece yatırım yapmak değil aynı zamanda müşteri temini ile de sorumlu olduğunu, pazarlama nedeni ile elinde bulunan paraları vermediği elinde tuttuğu ve sözleşmeden doğan yükümlülüğünü yerine getirmediği için sözleşmenin haklı nedenle fesh edildiğini belirterek; davanın reddini istemişlerdir.
Davalı …………A.Ş; davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece; davanın ve birleşen davanın reddine, karar verilmiş, hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; Yargıtay 13. Hukuk Daresi’nin 20.06.2011 tarih ve 2011/6782 E.-9736 K.sayılı ilamı ile; “…Taraflar arasında tanzim edilen 16.01.2002 tarihli sözleşme örneğine göre; Sözleşmenin Davacı şirket ile, kendi adlarına asaleten, Davalı şirketi ise temsilen davalılar M.. N.. ve S.. N.. arasında imzalandığı, buna göre, Antalya ……….. ilçesi ……….. beldesi ……….. mevkiinde bulunan ……….. parsel sayılı taşınmaz üzerindeki kamp yeri olarak tahsisli ……… adlı turizm işletmesinin 3 yıl süre ile müştereken işletilmesi hususunda adi işletme ortaklığı sözleşmesi yapıldığı, yapılacak yatırım miktarına göre, artan oranlarda davacının alacağı kar payının ayrıntılı olarak düzenlendiği, sözleşmenin h bendine göre işletme ortaklığı süresinin bitiminden önce herhangi bir nedenle işletme ortaklığını sürdürmek olanaksız hale gelirse …………. turizm Yatırımları ve Tic. A.Ş. İle M.. N.. ve S.. N.. ile ……….. şirketinin geriye kalan süre için ………… Turizm Seyahat ve Tic. Ltd. Şti’ne uğradığı kar mahrumiyetini ve yaptığı yatırım vs. tüm harcama bedelini ödeyeceklerini kabul ve taahhüt ettiklerinin belirtildiği; Davalılar Mustafa ve S.. N.. tarafından keşide edilen 25/12/2002 tarihli ihtarname ile de ;anılan sözleşmenin “sözleşmeye aykırı davranıldığı, Davacı şirketin borç altına girmeyip, çalışanı olan yetkisiz bir kişiye çek karnesi aldırarak bu çekleri de cirolamadan 3.şahıslara verdiği, güven duygusunun zedelendiği” gerekçesiyle feshettiklerini bildirdikleri anlaşılmakta olup, taraflar arasındaki Uyuşmazlık, anılan sözleşme hükümleri gereğince davalı şirketin sorumlu olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.
…Hal böyle olunca, davalılar M.. N.. ve S.. N.. tarafından diğer davalı ………. A.Ş’ni temsilen imzalanan 16.01.2002 tarihli sözleşme gereğince, davalı ……… A.Ş’nin sorumlu olmayıp, sözleşmeyi kendi adlarına asaleten imzalayan M.. N.. ve S.. N..’in sorumlu olduğu kabul edilmek suretiyle, belirlenen bu ilke çerçevesinde, davalı ……… A.Ş hakkındaki davanın reddi ile yapılacak araştırma neticesi davalı gerçek kişilerin sorumlu oldukları miktarın tespiti gerekirken, yazılı şekilde davanın tamamen reddi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.” gerekçesiyle, mahkeme kararı bozulmuştur.
Mahkemece; bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda, asıl dava açısından; Davalı ………. Turizm’e ait açılan davanın feragat nedeniyle reddine, 10.000 TL’nin dava tarihi olan 20.11.2003 tarihinden itibaren işleyecek ticari reeskont faizi ile birlikte diğer davalılar M.. N.. ve S.. N..’den müşterek çocuk ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, Birleşen dosya açısından; Davalı ………..Turizm’e karşı açılan davanın feragat nedeniyle reddine, 200.000 TL’nin birleşen dava tarihi olan 13.09.2004 tarihinden itibaren işleyecek ticari reeskont faizi ile birlikte diğer davalılar S.. N.. ve M.. N..’den müşterek ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.
Hükmü, davalılar Mustafa ve S.. N.. temyiz etmektedir.
Talep miktarları ile bağlı kalınarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda;
Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 10.588,00 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 08.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.